Polityka małych kroków

Gdy w 1928 roku podpisano w Paryżu pakt, kraje przystępujące do niego uznały, że wojna to niedopuszczalny sposób prowadzenia polityki. Rezerwowały sobie tylko prawo do obrony w razie napaści wroga. Warunki te przyjęły państwa członkowskie Ligi Narodów. Dyplomaci polscy chcieli wykorzystać ten fakt, sugerując wprowadzenie do aktu punktu: zakazu podżegania do rewolucji. Warunku tego nie udało sie uzyskać, ale komisarz spraw zagranicznych zaproponował Polsce podpisanie protokołu, dzięki któremu pakt nabrałby mocy również dla Polski. Dyplomacja polska, zachowując nieufność wobec Rosjan, wynegocjowała wyciagnięcie do porozumienia także Estonii, Łotwy i Rumunii. W 1929 roku podpisano, więc tzw. Protokół Litwinowi, który zobowiązywał państwa do wyrzeczenia się sił przy rozstrzyganiu sporów. W styczniu 1932 roku parafowano polsko - radziecki pakt o nieagresji. Zakładał on wyrzeczenie się wojny i został zawarty na okres trzech lat. Polityka zagraniczna przed 1939 rokiem opierała się na zażegnywaniu konfliktów oraz zawieraniu sojuszy, które mogły w przyszłości spowodować, że Polska stanie się ważnym elementem polityki europejskiej. Jednym z pierwszych i silnych sojuszników została Francja. Francuzi byli bardzo wykończeni wojną, ponieśli ogromne straty i choć znaleźli się po stronie wygrywającej, nie czuli się zbyt pewnie w nowej rzeczywistości. Dlatego chętnie zawarto porozumienie, mające na celu przede wszystkim zabezpieczenie się przed ewentualna kolejna agresją ze strony Niemiec. Dzięki takiemu sojuszowi Niemcy byli otoczeni z dwóch stron przez sojusz polsko-francuski.

Polityka zagraniczna przed 1939 rokiem .

Polecam

randka sklep internetowy